Magnetometrie

Werkwijze

Magnetometrie is een non-destructieve geofysische onderzoeksmethode die variaties in het aardmagnetisch veld meet. Door geringe verstoringen in dit veld te analyseren, worden objecten en structuren in de bodem worden gedetecteerd.

Deze techniek is gebaseerd op het bestaan van contrasten in de magnetische susceptibiliteit: het vermogen van een materiaal om een geïnduceerde magnetisatie te verkrijgen door het magnetisch veld. De magnetisatie is het gevolg van de hoeveelheid ijzeroxide (Fe2O3) er aanwezig is in ferromagnetische objecten of gesteenten.

Oppervlaktedetectie

Tijdens de acquisitie wordt het onderzoeksgebied systematisch gescand, waarbij een of een combinatie van magnetometersensor(en) in parallelle looplijnen over het maaiveld wordt bewogen. De meetdata wordt digitaal verwerkt tot een kleurenkaart waarop de horizontale verspreiding van oppervlakkige afwijkingen tegenover het aardmagnetisch veld duidelijk gevisualiseerd. Dit laat toe om niet alleen de aanwezigheid, maar ook de exacte positie (X,Y-coördinaten) van de anomalieën objecten te definiëren.

De effectiviteit van de meting wordt bepaald door de gevoeligheid van de apparatuur en is daarnaast sterk afhankelijk van de lokale geologie en aanwezige (antropogene) structuren die interferentie kunnen veroorzaken (omheining, betonwapening, puin of leidingen).

Dieptedetectie

Voor objecten die zich dieper bevinden, of in situaties met veel magnetische verstoring aan de oppervlakte, is een oppervlaktedetectie minder toereikend en wordt er dieptedetectie toegepast. Afhankelijk van de vraagstelling worden er twee methoden toegepast:

Externe magnetometer, wordt aangebracht in niet-ferromagnetische buizen, en is geschikt voor het vlakdekkend vrijgeven en lokaliseren van Conventionele en Toxische Explosieven (CTE) in de bodem. Door de metingen in een raster uit te voeren met een tussenafstand van ca. 1,5meter tussen de punten overlapt het detectiebereik van de afzonderlijke metingen elkaar. Zowel verticale als schuine detecties, waarbij metingen onder een hoek van 45° worden uitgevoerd, zijn mogelijk.

Een Magnetoconus is een speciale conus waarmee zowel de geotechnische parameters als de magnetische veldsterkte wordt gemeten. De data wordt real-time gevisualiseerd en gelogd. Deze techniek maakt de correlatie tussen een magnetische afwijking en de aanwezigheid van een structuur of obstakel mogelijk. Bovendien draagt deze techniek bij aan het uitvoeren van een ‘veilige sondering’ door het tijdig staken van een sondering wanneer er een afwijking wordt gedetecteerd dat wordt veroorzaakt door een ferromagnetisch object (anker, damwand, puin) of CTE (Conventionele of Toxische Explosieven).