Elektrische Resistiviteits Tomografie (ERT)

Werkwijze

Elektrische resistiviteitstomografie (ERT) is een geofysische techniek waarmee de elektrische weerstand (<> geleidbaarheid) van de bodemlagen wordt gemeten. De metingen worden uitgevoerd met een weerstandsmeter volgens het protocol Wenner-Schlumberger en/of Dipool-dipool.

Protcol « Wenner Schlumberger »: In deze configuratie worden de injectie-elektroden C1 en C2 buiten de meetelektroden P1 en P2 geplaatst met een kleine afstand P1P2 van C1C2. Dit protocol is bijzonder goed geschikt voor de herkenning van de geologie van het terrein in tabelvorm.

Protocol “Dipool-Dipool” : In deze configuratie bevinden de injectiedipool C1C2 en de meetdipool P1P2 zich aan weerszijden van het meetpunt. Dit protocol heeft het voordeel dat het gevoelig is voor laterale variaties in weerstand.

Uitvoering en Resultaten

Tijdens de uitvoering worden er, maximaal, 64 elektroden per profiel vanaf het maaiveld in de bodem aangebracht. De tussenafstand tussen de elektroden bedraagt doorgaans 1m of 2m waarmee profielen van respectievelijk 63m of 126m worden bekomen. Er dient steeds een goed contact te zijn tussen de elektroden en de bodem.

De keuze voor de tussenafstand tussen de elektroden is afhankelijk van de gewenste resolutie en meetdiepte. Het resultaat is een 2D-profiel waarbij de waarden tussen de elektroden worden geïnterpoleerd.

De maximale meetdiepte wordt in het centraal deel van het profiel bekomen. Aan de uiteinden van het profiel neemt de meetdiepte af.

Het resultaat van een ERT-meting is een verticale dwarsdoorsnede (2D) van de verdeling van de schijnbare weerstand in functie van de diepte waarop de lithologische samenstelling, ondergrondse structuren of anomalieën worden gevisualiseerd. Bodems met een hoge elektrische weerstand (= resistiviteit), zoals droge zandbodems, worden doorgaans door middel van een oranje/rode kleur aangeduid. Conductieve bodems, zoals kleilagen, worden doorgaans in een groene/blauwe kleur gevisualiseerd.

Ter correlatie van de meetwaarden, dienen de verworven proxydata (uitgedrukt in Ohm) steeds gevalideerd te worden door middel van gerichte terreinproeven.